boshoqlamoq
бошоқламоқboshoqlamoq
fl. 1. Tup gul, boshoq chiqarmoq, bosh olmoq (gʻalla oʻsimliklari haqida).
Hozir sholi yoppasiga boshoqladi. — Gazetadan
2. Boshogʻini yulib, terib olmoq.
Sut-qaymoq boʻlganidan boshlab ayollar boshoqlab, dochini bolalarga qovurib yegizadi. — I. Shamsharov, Toshqin
boshoqlamoq
v form ears
BOSHOQLAMOQ
masaqlaw
boshoqlamoq
Ähren treiben, in die Ähren schiessen