boshli
бошлиboshli
sft. 1. Boshi, kallasi bor.
Yetti boshli ilon (ertaklarda).
U [Qoratoy] oʻttiz sakkiz-qirq yashar, yumaloq, katta boshli, bilaklari yoʻgʻon kishi edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Buning orasida ilon boshli bilaguzukdan tortib har xil taqinchoqlargacha chiqdi. — M. Mansurov, Yombi
2. koʻchma s. t. Aqpli, aqlli-hushli.
Boshli yigit. Oltin boshli otang bilan qolguncha, paxmoq boshli onang bilan qol. — Maqol
Boshliq boʻlsang, boshli boʻl. — Maqol
- Butun boshli Butun, bir butun; butunligicha. Hammasi menga yopishadi: — Butun boshli otning qayoqqa yoʻqolganini bilmasang, nima qilib yuribsan qorovullikning kafilini olib, — deyishadi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlarLashkarboshining qurumsoqligini qarang butun boshli xumcha koʻmib, ichida chaqa ham qoldirmabdi-ya. — M. Mansurov, YombiMen sendayligimda butun boshli oilani tebratganman. — E. Raimov, Ajab qishloqYangi yerlar ochilib, butun boshli yangi xoʻjaliklar tashkil topdi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari
boshli
a 1. with a head
- ikki boshli burgut double eagle
2. ko'ch.so'zl. (a man) with brains, (a man) of sense
BOSHLI
1. baslı, bası bar
2. awıs. aqıllı, esli
boshli
mit Kopf
- ikki boshli zweiköpfig