бўртмоқ

фл. 1. Амал олмоқ; кўкара бошламоқ; унмоқ.

Баҳор ўриклар оппоқ гуллади, олча новдалари мунчоқ-мунчоқ бўртди. — Мирмуҳсин, Ҳикоялар ва қиссалар

Қор кетди ва заминда Бўртди илк гиёҳ. — Ёшлик

2. Кўтарилиб чиқмоқ, туртиб чиқиб турмоқ.

Собир аканинг чакка томирлари бўртиб чиққан, кўзлари ичга ботган. Ж. Шарипов, Хоразм.

У умр бўйи кўксини беркитмаган, анордек қизғиш кўксидаги суяклар бўртиб чиқиб турарди. — Мирмуҳсин, Умид

бўйи чўзилиб, кўкраклари бўртиб чиққан гўзал қиз. — Мирмуҳсин, Меъмор

Бу тор, таранг кийимда унинг келишган қомати янада бўртиб турарди. — С. Сиёев, Отлиқ аёл

Ёнғоқнинг юзага бўртиб чиққан ёʻғон илдизи устида икки ёш ўтирибди. — Ёшлик

3. Қизариб шишмоқ, андак шишмоқ.

Салтанатхон кўчага чиққанда, икки юзи қизариб, бўртиб турарди. — Муштум

Марзия хола иссиқдан юзлари бўртиб кетган неварасини бағрига босди. — С. Зуннунова, Гўдак ҳиди

4. кўчма Ёрқин кўринмоқ, намоён бўлмоқ; уйғонмоқ.

Бунда қариндошчилик муносабатининг давр ёʻриғига хос товланишлари бўртиб туради. — ЎТА

Чўккалаб ичаман ҳовуч-ҳовуч сув, Дилларда яшамоқ ишқи бўртади. — Газетадан