бўрсилламоқ

фл. 1. Етилиб, бўшашиб кўпчимоқ, семирмоқ.

Кечаги ёмғирдан кейин бўрсиллаб ётган ҳовлига ялангоёқ сакраб тушди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Кечагина пахталар бодроқдай очилиб ётган майдонлар шудгордан кейин қор остида бўрсиллаб ётибди. — Газетадан

Пойлаб деҳқон ёʻлини Бўрсиллайди бўз тупроқ. — А. Суюн, Олис тонглар

2. Иссиқдан ёки тез ҳаракатдан терлаб-пишиб кетмоқ.

Ўринбой ҳам велосипедда қарсиллаб-бўрсиллаб келиб қолди. — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадалари

Қўпол ботинкасини дўқиллатиб, иссиқда бўрсиллаб-ҳарсиллаган Аҳмад келди. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё