бор-ёʻғи

от 1. Бисотида, ихтиёрида бўлган ҳамма нарса; бойлик, буд-шуд.

Қумда таланиб, бор-ёʻғидан ажралган кичик карвон сочилган нарсаларни йиғиб, отларни эгарлаб, араваларга қўшишга ҳозирлик кўрди. — Мирмуҳсин, Меъмор

Бечоранинг бор-ёʻғи, пешонасидаги боласи шу — бизнинг келинимиз. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Қанча элат Бойсундан кетди. Шунча вақтдан бери бор-ёʻғи маълум бўлмай ётган — Ёдгор

3. Ҳаммаси бўлиб; атиги, фақат.

Ҳа, дарвоқе, чўпон-чўлиқлар қишлоғи бор-ёʻғи ўн икки хонадонли қишлоқ. — Ўзбекистон қўриқлари

Томонларнинг келишувига мувофиқ, бор-ёʻғи олти партия ўйналиши керак эди. — Гулдаста

Биз бор-ёʻғи уч жонмиз, уч коса етади. — С. Сиёев, Ёруғлик

1. Бисотида, ихтиёрида бўлган ҳамма нарса.VAR YOĞU

2. Ҳаммаси бўлиб; атиги.TOPU TOPUNA