boqim
боқимboqim
ot 1. Boquv, qarov, parvarish.
Boqimga qoʻyuvdim, soʻyib sotishga koʻzim qiymadi. — Yoshlik
Peshqadam sut sogʻuvchilar oʻz boqisharidagi sigirlardan moʻl-koʻl sut sogʻib olishga erishdilar. — Gazetadan
2. shv. Birovning qaramogʻida boʻlgan, qaram.
Jiyanim menga boqim. Erimnikiga hokimman, Oʻgʻlimnikiga boqimman. — Maqol
— Birovga boqim boʻlib yashagandan oʻlib ketganim yaxshi-da, — deydi. — I. Rahim, Mehr koʻzda
Yuragining kasalligini bahona qilib, ishdan ham boʻshab oldi. Boqim boʻlib oʻtiribdi tekinxoʻr! — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi
boqim
присмотр, уход, нахождение на (чьем-л.) иждивении
ukam menga boqim младший брат на моём иждивении
boqim
n care, tending, looking after
BOQIM
kútim, baǵıw, qaraw