болдоқ

от 1. Кўзсиз силлиқ узук.

2. айн. Зирак.

Назиранинг елкалари, бошидаги зар рўмоли, қулоқларидаги болдоқлари ялтиради. — С. Аҳмад, Уфқ

Зубайдани чиндан ҳам қўғирчоқ қилиб ясатишган эди: қулоқларида олтин болдоқлар, бармоқларида гавҳар кўзли тилла узуклар. — К. Яшин, Ҳамза

3. кўчма Ўсимлик ва дарахтларнинг болдоқ каби осилиб турган қисми (кўсак, япроқ ва бошқалар).

Унинг [Маматнинг[ ўткир кўзлари олдида бепоён пахтазорлар кумуш болдоқлари билан жилмайиб кўринади. — Шарқ юлдузи

4. Баъзи нарсаларни маҳкамлаш учун уларга кийдириладиган ҳалқа.

Қилич болдоғи.

5. шв. Ҳасса, қўлтиқтаёқ.

Болдоққа суяниб юрмоқ.