бўлакча

сфт. 1. Кичкина бўлак, парча; бўлакнинг бўлаги.

Тош бўлакчалари.

Бир неча ҳафтами, ойми, сен яшаган ана шу жойда алланарсанг қолгандай бўлади. Аллақаеринг жиз этиб кетади. Шунда қалбингнинг кичик бир бўлакчасини қолдиргандай ҳис қиласан. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди

2. Бошқаларидан, аввалгиларидан бирор жиҳати билан ёки тамомила фарқланадиган; бошқача, ўзгача.

Бўлакча илтифот. Бўлакча қараш.

Тоғ-яйловнинг гашти бўлакча. — Ёшлик

Обиджоннинг бу қараши аввалги бефарқ қарашлардан мутлақо бўлакча эди. — И. Раҳим, Зангори кема капитани

Хато қилибман, сен олов экансан, бўлакча йигит экансан. — Ойбек, Танланган асарлар

по-другому, по-иному, иначе

1. bólekshe, kishkene bólek

2. basqasha, ayrıqsha, ózgeshe