boʻkmoq

fl. 1. Nam tortib, namiqib koʻpchimoq, shishmoq.

Suvda boʻkkan non. Boʻkib qolgan taxta,

Kecha yomgʻir yoqqan, yer boʻkib yotgan boʻlishiga qaramay, gʻoʻzapoya sugʻurishga tushishdi. — Oydin, Yuragida oʻti bor

Gugurt quti ham qozonsochiq ostida boʻkib yotgan ekan, suv yuziga qalqib chiqdi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi

2. Suv shimib, shilta, shalabbo holatda boʻlmoq, ivimoq.

Yomgʻirda boʻkkan Safar oʻzini torgina, oldi ochiq yoʻlakka olib, eshikni zanjirladi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

opaning boʻkib ketgan ust-boshiga qarab, Yunusalining yuragi achishdi. — Oʻ. Hoshimov, Kamalak

3. Keragidan ortiq ovqat yeb, qorni shishib, oʻzini koʻtara olmay qolmoq.

Oldimda togʻ-togʻ ishlar tursin-u, men, boʻkib qolgan sigirdek, oyogʻimni uzatib yotaymi? — Oʻ. Umarbekov, Yurak soʻzlari

Xalfaning hovli kezib, u yoqdan-bu yoqqa yurayotganini koʻrgan Meliqul ota hayron boʻldi. Bu badnafs boʻkib qoldi, shekilli, deb oʻyladi. — Yo. Shukurov, Qasos

Boʻkib qoldingmi, ochofat, tur oʻrningdan, tert tayyorla. — R. Fayziy, Hazrati inson