биз

олм. 1. Сўзловчи ва унинг атрофидагилар; сўзловчи ва у кўзда тутаётганлар.

Кеча стансиядан чиққан автобус бугун бизни тонготарда мўлжалдаги жойга ташлаб кетди. — Ў. Усмонов, Сирли соҳил

Бизлар, бизлар, биз эдик, Бизлар бир талай қиз эдик. Бизларни уздилар. Бир ипга тиздилар (Гармдори). — З. Ҳусаинова, Ўзбек халқ топишмоқлари

2. Биринчи шахс мен ўрнида ишлатилиб, камтарлик ёки, аксинча, мақтаниш, ғурурланиш, пинҳона ғурур маъноларини ифодалайди.

— Ким талабгор? — Мана, биз талабгор.

— Бизга ҳам хат борми? — дейди Мунисхон. — Гулдаста

Асал отлиққа ёʻқ, ҳали биз пиёда-ку! — А. Қаҳҳор, Асарлар

Энди бизни қийнамай, ўзлари қуйсинлар! Қўлларидан ҳеч шароб ичмаганмиз. — Гулдаста

3. Ўрин-пайт келишиги қўшимчасини олиб, “юртимизда“, “элимизда“, орамиз-да каби маъноларни англатади.

Сурнайчининг зўрлари бизда бўлади. — С. Сиёев, Ёруғлик

Нон-насибанг бизда бўлса, қоларсан. — Ойбек, Танланган асарлар

Лекин, ўртоқлар, бизда ялқовлар ёʻқ. — А. Қодирий, Ғирвонлик Маллавой