битишмоқ

фл. 1. Ўзаро бир фикрга, тўхтамга, қарорга келмоқ; сўзни бир жойга қўймоқ; келишмоқ.

Қуда бўлиш тўғрисида Содиқа хола Шаҳри хола билан аллақачон енг ичида битишиб қўйган эди. — М. Осим, Тилсиз гувоҳ

Шундан сўнг бир-бирлари билан битишдилар, икки ёр бир бутун бўлиб иш кўришга ваъдалашдилар. — У. Исмоилов, Сайланма

2. Сулҳга, муросага келмоқ, ярашмоқ.

Тағин ким билади, ўртага нозик одамлар тушса, у кўз ёш қилиб, тавбасига таянса, битишиб кетадими. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар

3. тлш. Мослашмай, бошқарилмай боғланмоқ (сўз бирикмалари ҳақида).

фл. Битмоқ ИИИ феълининг биргалик нисбати.

взаимн. от bitmoq мириться, сговариваться (на чём-л.)

в make up one`s mind, agree, adjoin