birlamchi

sft. 1. s. t. Birinchi.

Uni sevgani bilan qovushtiramiz. Birlamchi shartim shu! — K. Yashin, Hamza

2. Biron hodisa jarayonida birinchi oʻrin tutgan; asosiy, birinchi. Materiya birlamchidir (falsafa).

Ot turkumiga oid soʻzlarda leksema birlamchi nutqiy negiz holatida boʻladi. — OʻTA

Birlamchi kosmik nurlar yer atmosferasi orqali oʻtayotganida, oʻz energiyasini juda tez sarflaydi. — Gazetadan

1. (ilk)primär, ursprünglich

• birlamchi ishlov berish Erstbearbeitung f
• materiya birlamchi, ong ikkilamchi die Materie ist das Primäre, das Bewusstsein das Sekundäre

2. (quyi)

• birlamchi partiya tashkiloti die Grundorganisation der Partei

a primary

birinshi