биллур

от 1. Юқори навли тиниқ оқ шиша ва ундан ясалган қимматбаҳо идиш-товоқ; хрустал.

Биллур қадаҳлар. Биллур қандил. Биллур кулдон.

Асл молга ўхшайди, биллур гулдон. — М. М. Дўст, Лолазор

уй эгасига яна катта мартабалар тилаб, биллур қадаҳларни жаранглатишди. — Мирмуҳсин, Қаҳрамоннома

шипда биллур қандил, деворда афғон гилам. — С. Сиёев, Эркаклар эртаги

2. эск. айн. Кристалл.

Энди кўтарила бошлаган офтобнинг нури довсиз-дарахциз чўлни қоплаб, қор биллурларини олмос майдаларидай ялтиратаётган бўлса ҳам, уларни эрита оладиган таъсирга эга эмас эди. — С. Айний, Қуллар

3. кўчма Оппоқ, беғубор, мусаффо.

Валижон биллур тошлар орасидан қайнаб чиқаётган тиниқ сувга қадалиб, хиёл жим қолди. — О. Ёқубов, Лолазор

Шағал тошлар устида шарқираб оқаётган тоғ суви — биллур. — Мирмуҳсин, Меъмор