бидъат

от 1. дин. Диний ақидаларга киритилган ўринсиз ислоҳ, динга хилоф янгилик, динда кейинчалик пайдо бўлган нарса.

Мир Араб мадрасасининг катталари бу бидъатнинг гуноҳини ҳам Мулла Туроб бўйнига юкладилар. — С. Айний, Эсдаликлар

-Ислоҳ, албатта, лозим, — патниснинг четини бармоқлари билан чертиб, бепарволик билан сўзлади Ҳакимбойвачча, — бизда ҳар хил бидъат ишлар кўп. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Эскидан қолган урф-одат, расм-русум.

Катта эна, катта бувалардан қолган урф-одатларга унамай, бидъат деб қарашар экан, биз ота-оналарда нима гуноҳ? — К. Яшин, Ҳамза

— Чилим чекиш бидъат, — деди мулла, — буни қилган одам гуноҳкор бўлса ҳам, кофир бўлмайди. — С. Айний, Қуллар

н heresy

рел.рел. русчаересь, нововведениеинглизчаteaching, talk nonsense, heresyфрансузчаhérésieарабчаبِدْعَةٌ