bidʼat

ot 1. din. Diniy aqidalarga kiritilgan oʻrinsiz isloh, dinga xilof yangilik, dinda keyinchalik paydo boʻlgan narsa.

Mir Arab madrasasining kattalari bu bidʼatning gunohini ham Mulla Turob boʻyniga yukladilar. — S. Ayniy, Esdaliklar

-Isloh, albatta, lozim, — patnisning chetini barmoqlari bilan chertib, beparvolik bilan soʻzladi Hakimboyvachcha, — bizda har xil bidʼat ishlar koʻp. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Eskidan qolgan urf-odat, rasm-rusum.

Katta ena, katta buvalardan qolgan urf-odatlarga unamay, bidʼat deb qarashar ekan, biz ota-onalarda nima gunoh? — K. Yashin, Hamza

— Chilim chekish bidʼat, — dedi mulla, — buni qilgan odam gunohkor boʻlsa ham, kofir boʻlmaydi. — S. Ayniy, Qullar

n heresy

рел.rel. русскийересь, нововведениеанглийскийteaching, talk nonsense, heresyфранцузскийhérésieарабскийبِدْعَةٌ