безовта

сфт. 1. Одатдаги ороми, тинчи бузилган, ҳаяжон ва изтиробга тушган; ҳаловати ёʻқолган, бетинч, ғаш.

Мадамин бу ердан чиқиб, яна безовта жонига малҳам қидирди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Қишлоқ кўчалари жимжит, фақат ҳовлиларда нимадандир безовта бўлиб итлар ҳуришади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Қизни безовта қилмай, дегандай ўрнини осойишта йиғиб, ҳовлига тушди. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди

2. Тинчлиги бузилган; нотинч.

[Жўра:] Қўрбоши ака, неча йилдан бери замона безовта. — И. Султон, Бургутнинг парвози

Бу ернинг ўжар табиатига, ғилдирак устидаги безовта турмушга у тез кўникди. — Газетадан

Яна Норин суви безовта чайқалди. — С. Аҳмад, Уфқ

Безовта шамол бирданига кучайиб, қора булут пардасини суриб келди. — М. Қориев, Қиз узатиб борганда

3. Ҳаловати ёʻқ; бетоқат, беором.

Бола туни билан безовта бўлиб чиқди.

Қишлоқда табиблик қилиб юрган вақтларида бундай безовта бетобларни кўп кўрган. — И. Раҳим, Чин муҳаббат