бездирмоқ

фл. Безмоқ феълининг орттирма нисбати.

Севдирган ҳам тил, бездирган ҳам тил. — Мақол

Яхши сўз ийдирар, Ёмон сўз бездирар. — Мақол

Бундай ҳаёт бир қаричликдан ёʻқчиликка, меҳнатга кўникиб ўсган қизни сира бездирмади. — Ойбек, Танланган асарлар

понуд. от bezmoq отбивать охоту (к чему-л.), вызывать отвращение (к чему-л.)

в disgust

abstoßen vt, Widerwillen erregen