безавол
bezavolбезавол
1. Ҳеч қандай завол, зарар кўрмайдиган; заволсиз; абадий, сўнмас, барқарор.
Безавол ҳаёт. Безавол қуёш.
Илоё, шу йигитчаниям умри узоқ, бўлсин. Бахти безавол бўлсин. — Ў. Ҳошимов, Икки эшик ораси
Назарида, нур тўшалган бу ёʻл болаларнинг шодмон кулгиси янграган безавол оламга элтадигандек туюлади. — Э. Усмонов, Ёлқин
2. Ривожи тўхтамайдиган, орқага кетмайдиган, доимо омонда бўладиган.
Сизни кўрсам, эсга тушар тоғ қизи, Безавол ўлканинг бегуноҳ қизи. — Ҳ. Салоҳ
Токи мавжуд экан заминда аёл, ҳаёт абадийдир, дунё — безавол. — Газетадан
безавол
а unfading, everlasting, immortal, eternal, flourishing
БЕЗАВОЛ
1. zálelsiz, zıyan kórmeytuğın
2. máńgi, sónbes, turaqlı
Безавол
русчабессмертный, вечныйинглизчаharmless, innocuousфрансузчаéternel, immortel, perpétuelарабчаأَبَدِيٌّ, خَالِدٌ