bezavol

1. Hech qanday zavol, zarar koʻrmaydigan; zavolsiz; abadiy, soʻnmas, barqaror.

Bezavol hayot. Bezavol quyosh.

Iloyo, shu yigitchaniyam umri uzoq, boʻlsin. Baxti bezavol boʻlsin. — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi

Nazarida, nur toʻshalgan bu yoʻl bolalarning shodmon kulgisi yangragan bezavol olamga eltadigandek tuyuladi. — E. Usmonov, Yolqin

2. Rivoji toʻxtamaydigan, orqaga ketmaydigan, doimo omonda boʻladigan.

Sizni koʻrsam, esga tushar togʻ qizi, Bezavol oʻlkaning begunoh qizi. — H. Saloh

Toki mavjud ekan zaminda ayol, hayot abadiydir, dunyo — bezavol. — Gazetadan

a unfading, everlasting, immortal, eternal, flourishing

1. zálelsiz, zıyan kórmeytuğın

2. máńgi, sónbes, turaqlı

русскийбессмертный, вечныйанглийскийharmless, innocuousфранцузскийéternel, immortel, perpétuelарабскийأَبَدِيٌّ, خَالِدٌ