betashvish

sft. 1. Gʻam-tashvishdan xoli, gʻam-tashvishi boʻlmagan.

Betashvish boy qayda, Mehnatsiz osh qayda. — Maqol

Gulga, nurga burkangan xiyobonlarda baxtiyor, betashvish odamlar orasida charchagunlaricha [Nabijon bilan Muborak] yurishdi. — S. Zunnunova, Qanot

2. Gʻam-tashvishsiz, osoyishta, tinch.

Betashvish ish. Tun betashvish oʻtdi.

Avvaliga sekin boshlangan, kishining begʻam, betashvish shoʻx kunlarini eslatadigan kuy, borib-borib juda avjiga chiqib ketdi. — Shuhrat, Shinelli yillar