бепарда

сфт. 1. Парда тутилмаган, пардасиз; ниқобсиз, очиқ.

Бепарда ойна.

Сендай қизлар ҳозир кўча-кўйларда Ёр танлайди юриб очиқ, бепарда. — Ҳ. Олимжон

2. кўчма салб. Очиқдан-очиқ, қўпол равишда айтилган, беҳаёларча, пардасиз.

Бепарда гап.

Доимо бепарда сўз халқ ичра айтур беибо, Бўлмагай деб қўрқаман ногоҳ сангсор авлиё. — Муқимий

Эломоновга ҳали ҳеч бир аёл бундай бепарда гапирмаган эди, ғалати бўлиб кетди, жаҳлланди. — М. М. Дўст, Галатепа қиссалари

3. мус. Парда боғланмаган ёки пардасиз (чолғу асбоби ҳақида).