bemahal

ot 1. Ot Kech tun payti.

Pirim boyvachchanikidalar. Bemahal boʻlib qolganidan, oʻsha yerda tunab qoladigan boʻldilar. — S. Ahmad, Hukm

Hoji uning qoʻlini olar ekan, oʻrnidan turdi: — Endi men ketay, bemahalga qolmay, — dedi. — A. Qahhor, Asarlar

2. rvsh. Nomuvofiq, nomaqbul, oʻrinsiz payt.

Birovning uyiga boqma, bemahal eshikni qoqma! — Maqol

Dehqonlar bilishadi-ki, bemahal [yoqqan] yomgʻir gʻoʻzaga shira tushirib yuboradi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Bemahal dashtlikka koʻtardingiz qoʻl. — Yoshlik

3. Juda erta, yoshlik paytda; odatdagi vaqtdan oldin.

Bemahal boʻlmasin hech kimga oʻlim, Otim Avaz, Buldur qassob uliman. — Gulixiromon

inson bolasi ota-onasidan bemahal ajralar ekan, unga bundan ogʻir kulfat yoʻq. — P. Tursun, Oʻqituvchi