белгили

сфт. 1. Нима экани аниқ кўриниб турган; белги қўйилган, белгиси, нишони бор; таниқли.

Белгили жой. Белгили қадам.

Отабек китобни белгили қилиб ёпди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Унга бир рўмол ўраб, белгили қилган ерим ёʻқ эди. — Ёдгор

2. Маълум, аниқ; белгиланган, муайян, тайинли.

Белгили тартибда. Белгили вақтда. Пайшанбанинг келиши чоршанбадан белгили. — Мақол

[Сафар чўтир] Тушнинг узуқ-юлуқ гапларини бир-бирига улаб, белгили маъно чиқаришга тиришарди. — Ойбек, Қуёш қораймас

Оталар учун бундай гаплар унчалик ёмон таъсир бермаса-да, хотинларга қандай асар қилиши белгилидир. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. Машҳур, таниқли.

Белгили одамлар.

1. известный, определённый

2. с пометкой, обозначенный

а marked, designated

1. belgili, belgi qoyılǵan, belgisi bar

2. anıq, málim, ayqın

3. ataqlı, tanımalı