belamoq

fl. Chaqaloqni beshikka yotqizib, qoʻlbogʻ, oyoqbogʻ bilan bogʻlamoq.

Salima oʻz bolasini beshikka beladi. — R. Fayziy, Sen yetim emassan

Jubaroy qizchasini beshikka beladi-da, oshga unnab ketdi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

fl. 1. Yuqadigan narsalarga (un, tuproq, boʻyoq singari) botirib, qorishtirib yoki bulgʻab, hamma yogʻini shu narsa bilan qoplamoq; bulamoq, chapimoq.

Tuproqqa belamoq. Qonga belamoq.

Butun Oltinsoyga mazax boʻlganingni bilasanmi? Or-nomusimizni loyga belading, dogʻi oʻlguncha ketmaydigan boʻldi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

Endi eshikdan bir qadam nari jilsang, pichoqni toʻrt joyingga ura-man-u, taningni qoningga belayman. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. koʻchma s.t. Boshdan-oyoq oʻramoq, kiyintirmoq; qoplamoq.

Shoyiga belamoq.

— Voy, ovsar, — dedi entikib. — Men seni zarga belab qoʻyaman, bildingmi? — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi

Man noshud bolalarni och, sizni kir-chirga belab qoʻyib, oʻzim oltin-zar taqib yuribman. — S. Nurov, Narvoy

Quyosh yerni nurga belamay, Erkak ketdi janggohga tomon. — X. Davron, Qaqnus