беламоқ
belamoqбеламоқ И
фл. Чақалоқни бешикка ётқизиб, қўлбоғ, оёқбоғ билан боғламоқ.
Салима ўз боласини бешикка белади. — Р. Файзий, Сен етим эмассан
Жубарой қизчасини бешикка белади-да, ошга уннаб кетди. — Ўзбекистон қўриқлари
беламоқ ИИ
фл. 1. Юқадиган нарсаларга (ун, тупроқ, бўёқ сингари) ботириб, қориштириб ёки булғаб, ҳамма ёғини шу нарса билан қопламоқ; буламоқ, чапимоқ.
Тупроққа беламоқ. Қонга беламоқ.
Бутун Олтинсойга мазах бўлганингни биласанми? Ор-номусимизни лойга беладинг, доғи ўлгунча кетмайдиган бўлди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
Энди эшикдан бир қадам нари жилсанг, пичоқни тўрт жойингга ура-ман-у, танингни қонингга белайман. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. кўчма с.т. Бошдан-оёқ ўрамоқ, кийинтирмоқ; қопламоқ.
Шойига беламоқ.
— Вой, овсар, — деди энтикиб. — Мен сени зарга белаб қўяман, билдингми? — Ў. Ҳошимов, Икки эшик ораси
Ман ношуд болаларни оч, сизни кир-чирга белаб қўйиб, ўзим олтин-зар тақиб юрибман. — С. Нуров, Нарвой
Қуёш ерни нурга беламай, Эркак кетди жанггоҳга томон. — Х. Даврон, Қақнус