bekorchi
бекорчиbekorchi
ot 1. Ishsiz, bekor yuruvchi, qoʻli boʻsh.
Bekorchidan bezib qoch, Chaqimchidan — koʻchib. — Maqol
Qayoqqa qarasang, kambagʻal, bekorchi, nota zor odamlarni koʻrasan. — Oybek, Tanlangan asarlar
Oshxonada mudir edi — boʻshatishdi, hozir uyda, bekorchi. — S. Anorboyev, Oqsoy
2. koʻchma Foydalanilmay, ishlatilmay yotgan; ortiqcha; keraksiz.
Menda bekorchi pul yoʻq. Bekorchi qogʻoz.
3. Asos-haqiqati yoʻq; shunchaki, shunchaki aytilgan.
Bekorchi hazil chinga aylanib ketdi, axir. — Askiya
- Bekorchi gap Asos-isboti yoʻq gap; tagi puch gap, boʻlmagʻur, yolgʻon gap. Bekorchi gaplarni qoʻying, kasal boʻlmasangiz, nega keldingiz? — A. Muxtor, Chinor