беиз

1. айн. Релссиз.

Беиз транспорт.

2. рвш. Бирор асар, белги қолдирмай; ном-нишонсиз, бедарак; изсиз.

Қуюн тутундек буралиб кўтарилади-ю, қумга сепилган сувдай беиз ёʻқолади. — М. Назаров, Сирли хат

Беиз кетмади, ёʻқ, шаҳидлар қони Қузғундан асради маъсум дунёни. — А. Орипов

Севинмасинми, ахир ундан зурриёт қолади, зурриёт! У энди оламдан беиз, ном-нишонсиз кетмайди. — Р. Раҳмон, Меҳр кўзда

а traceless, without a trace

spurlos, ohne Spur

• беиз ёʻқолмоқ spurlos vermisst sein