beiz
беизbeiz
1. ayn. Relssiz.
Beiz transport.
2. rvsh. Biror asar, belgi qoldirmay; nom-nishonsiz, bedarak; izsiz.
Quyun tutundek buralib koʻtariladi-yu, qumga sepilgan suvday beiz yoʻqoladi. — M. Nazarov, Sirli xat
Beiz ketmadi, yoʻq, shahidlar qoni Quzgʻundan asradi maʼsum dunyoni. — A. Oripov
Sevinmasinmi, axir undan zurriyot qoladi, zurriyot! U endi olamdan beiz, nom-nishonsiz ketmaydi. — R. Rahmon, Mehr koʻzda
beiz
a traceless, without a trace
beiz
spurlos, ohne Spur
- beiz yoʻqolmoq spurlos vermisst sein