беҳуш
behushбеҳуш
1. Ўзини билмайдиган ҳолда; ҳушидан, ўзидан кетган, ҳушсиз.
Беҳуш бўлмоқ.
Нормат беҳуш хотиннинг юзига сув сепди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Бир кеча-ю бир кундуз беҳуш бўлиб ётибман. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
2. Эс-ҳушини ёʻқотган, хаёли паришон; руҳсиз.
Маърифат бошини эгиб, беҳуш уйга кирди. — С. Аҳмад, Ойдин кечалар
- Беҳуш қилмоқ 1. Ҳушидан кеткизмоқ, ухлатиб қўймоқ (масалан, дори бериб). Хлороформ билан беҳуш қилмоқ;
БЕҲУШ
Ҳушидан, ўзидан кетган, ҳушини ёʻқотган, ҳушсиз.BAYGIN, AKLIN BAŞTAN GİTMESİ
беҳуш
бесчувственный (обморочный), без сознания
- беҳуш бўлмоқ лишаться чувств, терять сознание
беҳуш
а unconscious
- беҳуш бўлмоқ lose con- siousness, be unconsious
БЕҲУШ
biyhuwsh, huwshsız, huwshın joytqan
беҳуш
ohne Bewußtsein, bewußtlos, besinnungslos
- беҳуш ҳолатда im bewußtlosem Zustand