begʻaraz
беғаразbegʻaraz
sft. 1. Oʻz manfaatini koʻzlamasdan, xolis ish tutadigan, yomonlikni istamaydigan, gʻarazsiz.
Begʻaraz odam. Begʻaraz doʻst.
Xalq gʻamida, el gʻamida kelgan begʻaraz kishilarni mingboshi masxara qilar quvar deb oʻylamagan edilar. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Balki biz begʻaraz, shunchaki doʻstlarcha gaplashib yurgandirmiz. — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa
2. Yomon niyatni koʻzda tutmagan, sidqi-dillik bilan qilingan; xolisona.
Begʻaraz tanqid. Begʻaraz gap. Begʻaraz yordam.
Koʻpchilik oʻz tarixi va madaniyatining begʻaraz targʻibotchisi sifatida qoldi. — Gazetadan
Yetuk kishilarni yana ming yillar Xalq farzand ataydi, jondan — begʻaraz. — Gʻ. Gʻulom
BEGʻARAZ
Oʻz manfaatini koʻzlamasdan xolis ish tutadigan.HASBİ
begʻaraz
1. uneigennützig, selbstlos
2. (betaraf)unparteiisch, objektiv, unbefangen
begʻaraz
бескорыстный, беспристрастный, бескорыстно, беспристрастно
begʻaraz
adv disinterested, impartially, without bias, free
BEGʻARAZ
1. óz mápin oylamastan, qalıs, dámelenbey
2. haq niyet, haq niyetli, biytárep