бечора

сфт. 1. Яшаш учун зарур нарсаларга етарли даражада эга бўлмаган; қашшоқ.

Бойми, бечорами, ишқилиб, рўзғор машаққатини елкасидан узмайдиган бир одам бўлса, тўйни бошлармиз, сабр қил. — Ойбек, Танланган асарлар

Афсус, фақира, бечораман. — Ҳамза

Ярмини ўзи сарф қилса, қолганини кўчада юрган бева, бечораларга улашиб берур эди. — Ҳамза, Майсаранинг иши

2. Мушкул, аянчли аҳволга тушиб қолган, чорасиз, иложсиз.

Бечора Гулбаҳор, карвондан ажралган бўтадай бўзлайди, шўрлик. — Ҳамза, Бой ила хизматчи

3. Ачиниш, аянч ҳиссини ифодалайди ва маъно жиҳатидан “боёқиш“, шўрлик сўзларига тўғри келади.

Бу фожиадан уста Олим, вой бечора-бечора дер эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Ойим. Бечора ойим. Неча минг чақирим узоқларда бўлган урушнинг барча машъум изларини унинг юзида кўрдим мен. — А. Мухтор, Асарлар

1. Ижобий хосиятларга эга бўлмаган, хосияти ёʻқ.FAZİLETSİZ, HASİYETSİZ

2. Моддий аҳволи танг, муҳтожликда кун кечирувчи; камбағал, қашшоқ.ZAVALLI, BİÇARE

1. бедняк

2. бедный, несчастный, беспомощный

бечоранинг ҳўкизи ўлса, пичоқ топилмас если у бедняка (несчастного) подохнет вол, то не найдётся ножа (разделать его тушу)

а mearge, poor boy (fellow), helpless

1. biyshara, ilajsız

2. kámbaǵal, jarlı

3. sorlı

1. arm, ärmlich, dürftig

2. unglücklich, arm, hilflos