беайб
beaybбеайб
сфт. 1. Гуноҳи, айби ёʻқ; айбсиз, бегуноҳ.
Беайб одам,
Беайб фуқаро кетди қутулиб. — Нигор ва Замон
2. Камчилиги ёʻқ, нуқсонсиз; беиллат.
Ҳар иш қилсанг, Ҳабибий, пухта қил, беайб-у бенуқсон. — Ҳабибий
- Беайб парвардигор Айби, нуқсони бўлмаган ҳеч банда ёʻқ, деган маънода ишлатиладиган ибора. — Беайб парвардигор, — деди Тунқотар. — Банда ҳамиша маъзур ва хатолидир, тақсир. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
БЕАЙБ
Айби, гуноҳи ёʻқ; бегуноҳ.AYIPSIZ, GÜNAHSIZ, SUÇSUZ
беайб
1. unschuldig, schuldlos
2. (бехато)tadellos, einwandfrei, makellos
беайб
книжн.
1. невинный, невиновный
2. лишенный недостатков, безупречный, непогрешимый
беайб парвардигор непогрешим (только) создатель; соотв. нет пророка без порока; грех да беда – на кого не живёт?
беайб
а innocent, guiltless
БЕАЙБ
ayıpsız, aybı joq
Беайб
русчаневинный, безупречныйинглизчаinnocent, guiltless, harmless, ingenious, irreproachable, blamelessфрансузчаinnocent, impeccableарабчаبَرِيءٌ (أَبْرِيَاءُ), طَاهِرٌ, عَفِيفٌ