беармон

сфт. 1. Барча орзу-умидлари рўёбга чиққан; армони қолмаган, армонсиз.

Беармон одам. Беармон яшамоқ.

Кошки эди сўнг қўлингда эркаланиб берсам жон. Сўнгги нигоҳ сенда қолса, мен кўз юмсам беармон. — Зулфия

2. рвш. Роса тўйгунча, мириқиб, қониқиб.

Чиндан ҳам ҳар бир тўйда тўполон қилиб, беармон ўйнаб-кулишга ўрганган болалар бу улуғ тўйдан норози эдилар. — Ойбек, Танланган асарлар

Хайр, эй, беармон кезган қирларим. Хайр, эй, йироққа қочган сўқмоқлар. — А. Орипов

вполне удовлетворенный, достигший своей цели.

1. а highly satisfied

2. адв satisfactory

ármansız, ármanı joq

befriedigend, zufriedenstellend, mit Befriedigung

русчавполне удовлетворённый, вдовольинглизчаabundant, abundantly, fully satisfiedфрансузчаsatisfait, combléарабчаرَاضٍ تَمَامًا, مَسْرُورٌ تَمَامًا