беақл

сфт. 1. Онги, фаҳм-фаросати паст; ақли ёʻқ; ақлсиз,

Беақлнинг оҳи ёʻқ, Боғламоққа шохи ёʻқ. — Мақол

Ақлни беақлдан ўрган. — Мақол

Беақл ёʻлдошдан яхшидир таёқ. — Муродхон

2. Ақл ишлатмасдан, ўйлаб ўтирмасдан қилинган; аҳмоқона, номаъқул.

Беақл гап. Беақл маслаҳат.

а silly, foolish, stupid

aqılsız, aqlı joq

unsinnig, unbesonnen, unvernünftig