Бахши или багшы

baxshi. Oʻzbek va turkmanlarda xalq dostonchilari shu nom bilan yuritiladi. Baxshilar asosan ogʻzaki ijod qiladilar va oʻz asarlarini doʻmbira joʻrligida kuylaydilar. Ular ustoz-shogirdlik munosabatlari asosida yetishib chiqadilar. Shuning uchun ham Oʻzbekistonda Qoʻrgʻon (Samarqand oblast, Nurota rayonidagi Joʻsh qishlogʻi), Bulungʻur (Samarqand oblast, Bulungʻur rayoni), Sherobod (Surxondaryo oblasti) kabi bir necha dostonchilik maktablari mavjud boʻlgan. Xorazmda ham bir necha dostonchilik maktablari boʻlib, bu maktablardagi baxshilar koʻplab shogirdlar yetishtirib chiqarganlar. Baxshilar oʻz asarlarini ikki xil usulda ijro etganlar. Bu narsa koʻproq dostonchilik maktablarining oʻziga xos qadimiy anʼanalaridan kelib chiqadi. Masalan, Qoʻrgʻon, Bulungʻur, Sherobod dostonchilik maktablariga mansub baxshilar asosan ichki ovoz bilan kuylasalar, Xorazmdagi baxshilar tor joʻrligida tashqi ovoz bilan kuylaganlar. Ergash Jumanbulbul oʻgʻli, Fozil Yoʻldosh oʻgʻli, Muhammadqul Jonmurod oʻgʻli (Poʻlkan), Islom Nazar oʻgʻli, Abdulla Nurali oʻgʻli, Berdi baxshi, Sherna baxshi va boshqa koʻpgina baxshilarning nomlari mamlakatimiz xalqlariga yaxshi tanishdir.