{"headword": "Бахши или багшы", "key": "baxshi ili bagshi", "entries": [{"dictionary": {"name": "Adabiyotshunoslik terminlarining izohli lugʻati", "title": "Адабиётшунослик терминларининг русча-ўзбекча изоҳли луғати", "kind": "Terminologik", "imprint": "Хотамов, Н.; Саримсоқов, Б. (1979). Адабиётшунослик терминларининг русча-ўзбекча изоҳли луғати. Tashkent: Ўқитувчи.", "url": "https://til.uz/lugatlar/adabiyotshunoslik-terminlarining-ruscha-ozbekcha-izohli-lugati/", "page": "35"}, "pos": "", "labels": [], "variants": [], "etymology": "", "phraseology": "", "pronunciation": "", "senses": [{"order": 1, "text": "baxshi. Oʻzbek va turkmanlarda xalq dostonchilari shu nom bilan yuritiladi. Baxshilar asosan ogʻzaki ijod qiladilar va oʻz asarlarini doʻmbira joʻrligida kuylaydilar. Ular ustoz-shogirdlik munosabatlari asosida yetishib chiqadilar. Shuning uchun ham Oʻzbekistonda Qoʻrgʻon (Samarqand oblast, Nurota rayonidagi Joʻsh qishlogʻi), Bulungʻur (Samarqand oblast, Bulungʻur rayoni), Sherobod (Surxondaryo oblasti) kabi bir necha dostonchilik maktablari mavjud boʻlgan. Xorazmda ham bir necha dostonchilik maktablari boʻlib, bu maktablardagi baxshilar koʻplab shogirdlar yetishtirib chiqarganlar. Baxshilar oʻz asarlarini ikki xil usulda ijro etganlar. Bu narsa koʻproq dostonchilik maktablarining oʻziga xos qadimiy anʼanalaridan kelib chiqadi. Masalan, Qoʻrgʻon, Bulungʻur, Sherobod dostonchilik maktablariga mansub baxshilar asosan ichki ovoz bilan kuylasalar, Xorazmdagi baxshilar tor joʻrligida tashqi ovoz bilan kuylaganlar. Ergash Jumanbulbul oʻgʻli, Fozil Yoʻldosh oʻgʻli, Muhammadqul Jonmurod oʻgʻli (Poʻlkan), Islom Nazar oʻgʻli, Abdulla Nurali oʻgʻli, Berdi baxshi, Sherna baxshi va boshqa koʻpgina baxshilarning nomlari mamlakatimiz xalqlariga yaxshi tanishdir.", "examples": []}], "translations": [], "cross_references": [], "extra": {"raw_word": "Бахши или багшы", "raw_meaning": "— бахши. Ўзбек ва туркманларда халқ достончилари шу ном билан юритилади. Бахшилар асосан оғзаки ижод қиладилар ва ўз асарларини дўмбира жўрлигида куйлайдилар. Улар устоз-шогирдлик муносабатлари асосида етишиб чиқадилар. Шунинг учун ҳам Ўзбекистонда Қўрғон (Самарқанд область, Нурота районидаги Жўш қишлоғи), Булунғур (Самарқанд область, Булунғур райони), Шеробод (Сурхондарё области) каби бир неча достончилик мактаблари мавжуд бўлган. Хоразмда ҳам бир неча достончилик мактаблари бўлиб, бу мактаблардаги бахшилар кўплаб шогирдлар етиштириб чиқарганлар. Бахшилар ўз асарларини икки хил усулда ижро этганлар. Бу нарса кўпроқ достончилик мактабларининг ўзига хос қадимий анъаналаридан келиб чиқади. Масалан, Қўрғон, Булунғур, Шеробод достончилик мактабларига мансуб бахшилар асосан ички овоз билан куйласалар, Хоразмдаги бахшилар тор жўрлигида ташқи овоз билан куйлаганлар. Эргаш Жуманбулбул ўғли, Фозил Йўлдош ўғли, Муҳаммадқул Жонмурод ўғли (Пўлкан), Ислом Назар ўғли, Абдулла Нурали ўғли, Берди бахши, Шерна бахши ва бошқа кўпгина бахшиларнинг номлари мамлакатимиз халқларига яхши танишдир."}}]}