basir

sft. esk.

Qilurni ayla rioyat demakta asra adab, Ki doʻst feʼling-u qavlunggʻadur basir-u sameʼ. — Navoiy, Xazoyinul-maoniy

2. Koʻrish qobiliyati yoʻq; koʻr, soʻqir.

Hatto umri boʻyi qorni toʻymagan qashshoq ham, koʻzi basir tilanchi ham, bir kun boʻlsa-da, koʻproq yashasam, deydi. — S. Anorboyev, Oqsoy

Pinhon edi unga bor umr, chunki hayot etmishdi basir. — U. Nosir, Yurak

Axir shunchalik basir emas-ku, yoʻl boʻyida turgan odamni koʻrmaydigan. — M. Xayrullayev, Koʻngil

3. koʻchma Narsa, voqeaning mohiyatini tushuna olmaydigan; ongsiz; bilimsiz; johil.

Toʻgʻri-ku, lekin bu basir olomonni maʼrifatli qilish uchun juda uzoq muddat kerak boʻladi. — K. Yashin, Hamza

— Azbaroyi oʻshal koʻzi ochiq, qalbi basirlarga qahrim tufaylidir. Alarning kitob kemiruvchi sichqonlardan ne farqi bor? — dedi Bobur. — X. Sultanov, Bir oqshom ertagi

n blind