barqut

ot 1. s.t. Ayn. barxit.

Shundan soʻng darveshni gilam, barqut bolishlar tashlangan mehmonxonaga olib kirdilar. — U. Ismoilov, Saylanma

Moʻttixon koʻz yugurtirdi. Haqiqatdan ham koʻchada juda koʻp uchraydigan, etakday chimmat tutib, barqut paranji yopingan ayollar bunda yoʻq edi. — S. Zunnunova, Gulxan

2. koʻchma Barqutsimon; yumshoq, mayin.

Barqut osmon. Barqut ufq. Barqut chehra. Barqut yaproq.

Yodimda, ertalab turli tovlangan Shudringli gullarning barqut chehrasi. Uygʻun.

Havaslarga toʻlib, men qarayman Barqut vodiylarga suzilib. — Uygʻun

Faqat uzoqlardan, yoqut ufqdan. Ne yoqut, qip-qizil barqut ufqdan Moʻralab ohista qochardi quyosh. — Gʻayratiy

n velvet