барқарор

сфт. 1. Қарор топган, қатъий, узил-кесил ўрнашган; устувор.

Истиқлолимиз барқарор бўлсин.

Бахтинг барқарор бўлсин. — Т. Тўла.

Муродхон элга, меҳнаткаш халққа бўлган бу ғамхўрликда изчил ва барқарор туради. — Муродхон

2. Ҳеч қандай ўзгариш таъсир этмайдиган, доим бирдек турадиган; ўзгармас.

Барқарор валюта. Ҳосилнинг барқарор бўлиши учун курашайлик.

Халқим, сенсан элларга Тўкин дастурхон тузган, Неъматинг ўзингга ҳам Барқарор бўлсин, дейман. — А. Орипов

3. Бир ерда ўрнашиб қолган; муқим.

Муҳаррир икки йилдан бери шу вазифада барқарор эканига хурсанд. — А. Қаҳҳор, Сароб

Баҳор юзларингда барқарор. — Гулдаста