барқ
barqбарқ
от поет. Яшин, чақмоқ; ёлқин, аланга.
Воқеалар барқ суръати билан давом этди. — Ойбек, Навоий
Севги барқ-у оташида ўртанишни ғам демам, Ошиқона бу дилим бебарқ-у оташ бўлмасин. — Э. Воҳидов, Муҳаббат
- Барқ урмоқ 1. Ярқирамоқ, чақнамоқ, жилоланмоқ. Кўнглида бир зум, бир зумгина барқ уриб ўтган бу нидо отига қамчи бостирди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунчаҚуёшдек барқ уриб чиқса нигорим, Боқолмасман кетиб ақл, ихтиёрим. — ҲабибийОй туққандай, жамоллари барқ урар, Не гўзаллар унга бўлган харидор. — МуродхонСуннатнинг хати ўзидай шўх, ҳар жумладан ҳазил-мутойиба барқ уриб турар эди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар