барин
русчабарин
м уст. 1. барин, дворян ва унга мурожаат шакли
2. оқсуяк, зодагон, тўра
3. разг. қўлини совуқ сувга урмайдиган одам, оқбилак, ипакойим
- жить барином ишламай-кучламай шоҳона (баёна) кун кечирмоқ
- сидеть барином бекор (қўл қовуштириб) ўтирмоқ