бардам

сфт. 1. Куч-қувватга эга; куч-қувватини ёʻқотмаган, тетик.

Бардам чол. Бардам бўлмоқ.

Уйқуси бутунлай тарқаб кетгач, Иаҳмад] ўзини жуда тетик ва бардам сезди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Даданг Шерали қалай, бардамми? — Ойдин, Ҳикоялар

Вақт хуфтондан ўтгандан кейинумурзоқ ота ўзини анча бардам ҳис эта бошлади. — Д. Нурий, Осмон устуни

2. Куч-қувват, ғайрат, тетикликдан дарак берувчи; ғайрат, тетиклик билан.

Бардам юриш. Бардам қадам.

Ота залворли таёғи-ни қорга ниқтаб босиб, бардам қадам ташларди. — С. Анорбоев, Оқсой

Мастура бардам қадам ташлаб, операция залининг эшигини ўзи очиб кириб кетди. — А. Қаҳҳор

3. Ишончга тўла, шижоатли; сергак, ҳушёр.

Доимо умидим бардам бўлса ҳам, Баъзан васвасалар босар дилимни. — Ф. Ғулом

Унинг ютуқ ва зафарларга чорловчи бардам овози жаранглаб эшитиларди. — Газетадан

Темир ёʻлнинг баҳодир посбонлари — стрелкачилар ўз постларида бардам турадилар. — Газетадан