барча

олм. жамл. олм. Мавжуд бўлган нарса, кимса ёки ҳодисаларнинг ҳаммаси; бекам-у кўст; ҳамма.

Тўй — тегишлиники, ҳайит — барчаники. — Мақол

Сахий топса — барча ер, бахил топса — босиб ер. — Мақол

Дунёдаги кўриб ўта турган барча орзуйимиз, ҳавасимиз фақат сенгагина қараб қолган. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Анвар ҳар ким учун севимли барчага баравар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Бир турдаги нарса ёки ҳодисаларнинг ҳаммаси; ҳамма.BÜTÜN, HEP

весь (вся, все, всё)

прон. all, everybody

bárshe, hámme

alle, alles

барча ўз вақтида келди Alle sind rechtzeitig gekommen