балиқчи

от 1. Балиқ тутиш (овлаш) билан шуғулланадиган шахс.

Бобом балиқчи донгдор, Мўйноқда чиқарган от. — А. Орипов

[У] Математик, музикачи, балиқчи бўлиш билан бирга пазандаликка ҳам катта ҳисса қўшган одам бўлган. — К. Маҳмудов, Қизиқарли пазандали

2. зоол. Сувдаги балиқлар билан тирикчилик қилувчи, чўлдуқсимонлар туркумига мансуб қушлар оиласи.

Кўк балиқчи. Кумуш балиқчи. Қорабош балиқчи.

Балиқчининг ташқи тузилиши сув-ҳаво муҳитида яшашга мослашган бўлиб, оёқлари тўрт бармоқли, олдинги уч бармоғи орасида сузгич пардалари бор. — Ўзме

1. рыбак, рыболов

2. зоол. чайка

н fisherman, fisher

• балиқчи қуш seagull, kingfisher

balıqshı

Fischer m, (qarmoq bilan) Angler m