балчиқ

от 1. Ёғингарчиликдан ёки сув босгандан кейин ҳосил бўладиган суюқ, ёпишқоқ лой.

Гавҳар балчиққа тушгани билан қиммати ўзгармас. — Мақол

Олтин балчиқда ҳам олтин. — Мақол

Устма-уст ёққан баҳор ёмғирлари ёʻлларни балчиқ қилиб юборди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

2. Сув ҳавзалари (ариқ, дарё, ҳовуз, кўллар) тагига чўккан лой қатлами.

Билсангиз, бу ҳовузда балчиқ ёʻқ, Назар ота. — М. М. Дўст, Лолазор

Қумрини чиқариб олиши билан Қамчининг ўзи ҳам балчиққа ботиб қолди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

3. кўчма Оғир шароит; қийинчилик.

Вақ-ти келганда, жиян, дўстлар қўлтиғингга кириб, балчиқдан тортмайдилар. — Ойбек, Танланган асарлар

Мен балчиқда ётган бир аёлни ҳалоллаб олиб, савоб учун қўл чўзсам, ҳеч бўлмаганда худодан қайтар, деб ўйлагандим. — К. Яшин, Ҳамза

4. кўчма Нотўғри, номақбул турмуш тарзи; жаҳолат.

Болаликнинг мусаффо дунёсидан чиқиб, балчиққа ботганлар кимлар? Кимларнинг фарзандлари? — УТА

Муҳиддин мингбошидан тортиб қишлоқ қозиларигача ҳафталаб шу ерда айш-ишрат балчиғига ботиб ётишмасмидилар? — О. Шамс, Душман