баҳузур

сфт. 1. Хотиржам ҳолда, ўнғайсизлик сезмасдан, ташвишдан холи ҳолда, шошилмасдан, бамайлихотир; бемалол.

-Баҳузур ёйилиб ўтираверинглар. Далада ёз палласида ёйилиб ўтириш роҳат,— деди меҳмонларга мурожаат қилиб бой. — Ойбек, Танланган асарлар

Бу одамлар дунёни сув босса, тўпиғига чиқмайдиган, баҳузур ёнбошлаб ётиб бамайлихотир, ҳузур қилиб кулишар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. Ҳеч қандай қийинчиликсиз; бемалол.

Бу ишни у баҳузур бажаради.

Мен ўзига тўқ одамнинг боласиман, отамнинг топгани, ўзимнинг деҳқончиликдан топганим битта қорнимга баҳузур етади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Ора узоқ бўлса ҳам, [Мастон кампирнинг] эркакча овози Ғулом-жонга баҳузур етиб келди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

3. кесим взф. Бемалол, рухсат; майли.—

Чекишга қаршилик қилмайсизларми? — Баҳузур. — Ойдин, Суҳбати жонон