badkor

sft. 1. Qabih ishlar qiluvchi, yomon niyatli.

Ofatingdan saqla, yo parvardigor! Norasida qizga qoʻl soldi badkor. — Mirtemir.

Yoʻlda yoʻldoshlikka badkor tushmasin, Hech kishi yurtidan kanor tushmasin. — Mirtemir

2. koʻchma Berahm, shafqatsiz.

Rashk etib badkor taroqqa, Gohi koʻnglim gʻash boʻlur, Jonga payvand sochlaringni Nega tirnogʻlar taroq? — E. Vohidov, Muhabbat