badhazm

sft. 1. Tezda va oson hazm boʻlmaydigan, singishi qiyin boʻlgan.

Badhazm taom.

2. koʻchma Koʻngilga toʻgʻri kelmaydigan, feʼl-atvori sovuq.

Shafrindan ilgari yoshgina bir yigit kirdi. Bu — Ehsonning yaqin doʻstlaridan, Saidiy badhazm degan kishilardan biri. — A. Qahhor, Sarob

Oʻsha begona, badhazm xotin, nima boʻlsa ham, bolam, deb yuribdi. — A. Muxtor

3. koʻchma Jirkanch, yaramas.

Odobni odobsizdan oʻrgandim degandek, balki ota hayotining baʼzi badhazm, badboʻy tomonlari qizni uzoqlarga nazar tashlashga majbur qilgandir. — N. Safarov, Uzoqni koʻzlagan qiz

a indigestible