баччағар
bachchagʻarбаччағар
от 1. сўк. Нафрат, ғазаб билан қаттиқ койишни ифодалайди.
Бой: хотинлик бўлиб қолганингга шукур қилсангчи, баччағар!
Бой ила хизматчи.
— Олиб бор, баччағарни! Қамаб қўй! — деб бақирди мингбоши. — Чўлпон, Кеча ва кундуз
2. Енгил койиш, норозиликни ифодалайди.
Жилла қурса, оқ соқолимни ҳурмат қилмади-я, баччағар. — Ёшлик
— Ма, баччағар, ҳазиллашган эдим, ҳазилни билмайсанми, — деб рўмолини қўлига берди. — Ойсулув