aziz

sft. 1. Kam topiladigan, noyob va qadrli; taqchil.

Erur ozki, firuza boʻlmish aziz — A. Navoiy

Suv boshqa joylarga ham xuddi shu yerdan taqsimlanadi. Sakkiz kun Margʻilon bilan Simga, sakkiz kun Chimyon Oltiariqqa oqadi. Shuning uchun ham suv bizda odam qoniday aziz. S. — Ahmad, Ufq

2. Hayot uchun eng zaruriy va qadrli, tengi yuq.

Aziz taom.

Bugʻdoy shunday aziz ovqat. — Oybek, Tanlangan asarlar

Gʻalla xalqimizning peshona teri bilan, bilak kuchi bilan bunyodga kelganligi uchun ham aziz va muqaddasdir. — Gazetadan

3. Eʼzoz-eʼtiborga, izzat-hurmatga loyiq, ardoqli, qadrli.

Aziz Vatan. Aziz mehmon. Bola aziz, odobi undan aziz. — Maqol

Er siylangan yerda aziz. — Maqol

nahot sen, mening pushti kamarimdan boʻlgan, jondan aziz farzandim, shu haqiqatni tushunmasang

4. Oliy qadrga ega, tabarruk.

U yerda [Shohimardonda] allaqanday bir azizning qabri bor deyishadi, — K. Yashin, Hamza

Oʻzbekiston azizlar Vatani. — Gazetadan

5. Qayd etilgan belgi-xususiyatlarga egalikni taʼkidlovchi munosabatni bildiradi.

Aziz doʻstim. Aziz ustozlar.

Azizim, qizingizning baxtini birovlarning ostonasidan qidirmang. — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar

6. Aziz (erkaklar ismi).